Bir zamanlar, ben aşka inanırdım. Şu an fonda acıklı iki şarkı olmasa ağlamazdım da. Bunları da yazmazdım sana.
Acı mı çekiyorum, hayır. Özlemiyorum da seni. Nedense bazen söylediğin birkaç cümle aklıma geliyor ya da beraber dinleyip seviştiğimiz bir şarkı çalınıyor kulağıma, o zaman işte aşık olmayı özlüyorum. Bir zamanlar ben de aşıktım, diyorum. Seni çok sevmiştim yanık tenli adam, bunu hatırlıyorum.
Şimdi, ya bir şarkıdasın ya da bir çocuğun tebessümünde.Aklıma gel, gelme demiyorum.. O kadar vaktin hatırına yine ağlarım sana. Her zaman uğrama ama buralara. Zira, darmaduman ediyorsun aklımı. Giderek unutuyorum yüzünü, hiç fotoğrafın kalmadı. Tek net olan, ellerin. Bana dokunuşlarına aşık olduğum ellerin.
Her bela kanıksanır zamanla... Üç şey hariç ki türkülere bile konu olmuştur: Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm!.. Bu üç belayı kanıksatacak bir şey henüz icat olmamıştır...
YanıtlaSil